Ruim vijftig jaar geleden werd de Zaanse band Stampei opgericht. Na maanden van oefenen en liedjes schrijven was het tijd om op te treden: On The Road! Als de band er zeven jaar later mee stopt, richten ex-leden een nieuwe band op: De Dijk. Prachtige liedjes en heel veel optreden maakten De Dijk tot een grote naam.
Na meer dan 3.000 optredens in Nederland viel in Paradiso het doek. Nooit meer On The Road? Oud-Dijkleden Nico Arzbach (gitaar) en Roland Brunt (saxofoon) richtten samen met schrijver/verteller Peter Smit nog een band op: Arzbach, Brunt & Smit. Naast nummers van De Dijk brengen ze bij hun nieuwe toer nummers van hun 3 eigen albums. Met als rode draad een serie anekdotes over wat muzikanten rond hun optredens zoal meemaken.
Van de Rolling Stones in Den Haag tot David Bowie in een bos bij Oslo. Soms bizar, soms leerzaam, bij vlagen hilarisch! “De bus haalt amper 80, maar we zijn weer On The Road!”
On The Road (Huub van der Lubbe/Nico Arzbach)
Groene weiden bonte koeien Grazend in het avondrood Paarse heide eenden broeden In de rietkraag langs de sloot
Maar daar hebben we geen tijd voor Zei de gek de idioot Want de bus haalt amper 80 en we zijn weer On the road
Restaurantje haute cuisine Badend in het neonlicht Nette obers die bedienen Met een lach op hun gezicht
Maar het wordt een snel patatje En van thuis een sneetje brood Want de bus haalt amper 80 en we zijn weer On the road
Als rechts van de weg de sloot is En links van de weg de dood En aan het eind van de weg de goot is Dan blijf ik liever on the road
Volle zalen keihard swingen En de hele zaak aan pulp 1000 groupies staan te springen Om een knoopje van m’n gulp
Maar de bus moet ingeladen Als dat klaar is zijn we dood Zo haal je nooit de tachtig maar we zijn weer On the road