Bernardino Femminielli | Album Release | + Helen island

### Bernardino Femminielli
“Ik begrijp Bernardino niet. Het lijkt alsof hij er plezier in schept zichzelf te saboteren.”
“Of misschien weiger ik gewoon mee te spelen in een spel dat iemand anders voor mij heeft geschreven?”

Bernardino Femminielli werkt met muziek, performance, poëzie en film vanuit het alter ego van een hyperseksuele, genderloze provocateur. Zijn werk en personage vormen een synthese van mystiek, transgressie, gevaar en genot — een afstandelijke crooner diep in een dystopische discotheek. Vertellend in het Frans en Spaans, en bewegend van klassieke arrangementen tot rauwe italo-disco, van kosmische drones tot gemuteerde industrial, weerspiegelen zijn muzikale avonturen zijn vele aangenomen persona’s. Zijn teksten verkennen een denkbeeldig, illegaal paradijs vol excessen, drugs, bars, genot, duisternis en kameraadschap. Veel van zijn poëzie is opgebouwd met de cut-uptechniek en geschreven in de geest van transgressieve fictie. Op het podium onderzoekt hij als confronterende maar tegelijk uiterst kwetsbare performer de rijke, duistere energie van het Franse en Duitse cabaret, waarbij hij de nadruk legt op de “totale” performance waarin poëzie, muziek, film en dans samensmelten.

Het aankomende album Memoirs of Self-Sabotage ontvouwt zich als een muzikale zwerftocht: fragmenten geschreven en opgenomen tijdens tournees tussen Frankrijk en Italië, gevormd door onzekerheid, administratieve spanningen, verlies en paranoia. De nummers verschijnen als scènes uit een psychologische film noir — een vervormde discotheek van monologen, liederen, sketches en anachronismen — waarin de stem voortdurend schommelt tussen verleiding en ontwrichting.

De kern van het project draait om een verontrustend inzicht: de meest verraderlijke vorm van uitbuiting is die van de eigen intimiteit. Terwijl emoties en verlangens steeds meer verhandelbare goederen worden, verzet dit werk zich tegen elke vorm van toe-eigening. Elk nummer wordt een plek van desertie, een weigering om zich te onderwerpen aan rollen, codes of systemen van controle — zelfs wanneer die zich voordoen als kritiek. Bondgenootschappen vervagen, verraad ligt op de loer en helderheid slaat om in paranoia.

Vervormde echo’s van nostalgie, filmische lagen en stemmen in conflict maken van de muziek een instabiele ruimte, een laboratorium voor afdwaling en overleving. Geen plaat, manifest of autobiografie, maar een mentale disco waarin verlangen, angst en zelfsabotage naast elkaar bestaan.

Wie behoefte heeft aan een dosis mystiek, gevaar en genot — en wie heeft dat niet? — gecombineerd met minimal-wave-synths uit de jaren tachtig, progressieve grooves en rokerige Franse zang, vindt in Femminielli wellicht de perfecte gids. Fans van Serge Gainsbourg, Marie Davidson, Dirty Beaches, Giorgio Moroder en Alan Vega zullen hier zeker hun gading in vinden.

### Helen Island
Een teken van de tijd, spookachtig en hallucinatoir — Helen Island maakt alternatieve popmuziek die weerklank geeft aan het laatkapitalisme en de suikerzoete blik van de digitale wereld. De in Parijs gevestigde multidisciplinaire artiest — die naast muziek ook schilderkunst, poëzie en andere vormen van conceptuele kunst verkent — heeft een kenmerkende slaapkamerachtige productiestijl, met gefilterde hoge tonen, versnipperde samples, aan elkaar geknipte genres en bewerkte vocalen. Na het in eigen beheer uitbrengen van verschillende cassettes en digitale edities, volgens de ethos van het Simple Music Experience-collectief, markeerde 2024 het jaar van Helen Islands debuutalbum op Knekelhuis.