Juste une illusion

Een eerste liefde in een gezin dat langzaam uit elkaar valt. In het Parijs van de jaren 80 zoekt de jonge Vincent zijn weg tussen familieruzies, financiële zorgen en zijn eerste verliefdheid in deze warme en herkenbare komedie.

Het is 1985. De hitparades worden gedomineerd door The Cure en Imagination, op de radio draaien de populairste belspelletjes, en de mode is kleurrijker dan ooit. Maar in een voorstad van Parijs is het dagelijks leven voor de bijna dertienjarige Vincent allesbehalve een zorgeloos feest. Terwijl de wereldeconomie wankelt, dreigt ook zijn eigen familie uit elkaar te vallen. Zijn vader Yves, gespeeld door Louis Garrel (Les Chansons d’amour), is net zijn baan kwijtgeraakt, maar verbergt dat uit schaamte voor de buitenwereld. Ondertussen verlangt zijn moeder Sandrine, een rol van Camille Cottin (Dix pour cent), na jarenlang secretaressewerk eindelijk naar een echte uitdaging. De opgekropte frustraties leiden binnenshuis tot steeds fellere ruzies.

In de hectiek van dit ontsporende gezin moet Vincent zijn eigen weg zien te vinden. Temidden van de financiële zorgen en de chaos om hem heen zet hij zijn eerste onhandige stappen richting volwassenheid én wordt hij voor het eerst overvloedig verliefd.

Regisseursduo Éric Toledano en Olivier Nakache (Intouchables, Hors Normes) keren terug met een meeslepende en hartverwarmende komedie. Zoals we van hen gewend zijn, schuwen ze maatschappelijke problemen niet, maar brengen ze het verhaal met een flinke dosis scherpe humor en menselijkheid. Juste Une Illusion is een stijlvolle filmische ode aan de iconische jaren 80, maar bovenal een universeel en persoonlijk verhaal: over een puber die leert wie hij is, en ouders die opnieuw moeten uitvinden wat ze voor elkaar betekenen.