Dit trio maakt bluesy rock ’n roll die je bij je strot grijpt en pas loslaat als je zelf alle kanten op stuitert. Frontman en gitarist Zac Schulze is zonder twijfel een shredder van wereldklasse, maar dit is geen soloshow. Dit zijn drie mannen met één ijzeren drive en een elektrische lading in elke noot, en samen bouwen ze aan een gigantisch geluid dat nog lang na zal galmen.
Achter dat geweld zit ook gewoon een heerlijke banddynamiek. Zac staat vooraan met gitaar en zang, Ben jaagt alles vooruit op drums en Ant Greenwell trekt de boel recht met een dikke, stuwende bas. Het klinkt als een trio dat elkaar feilloos aanvoelt en precies weet wanneer het moet beuken en wanneer het moet swingen. Inmiddels zijn ze beruchte road warriors met een belachelijke hoeveelheid shows op de teller, prijzen bij de UK Blues Awards en een live-reputatie die je oren al laat suizen bij de ingang. Hard, gretig en precies het soort band waar je na afloop met een tevreden grijns op je koppie en een licht toegetakeld kapsel naar buiten rolt.
Voorprogramma: Slatt Mokerharde blues- en swamprock, dat is wat Slatt met zich meebrengt. De band haalt zijn inspiratie uit legendarische acts als Herman Brood en The Rolling Stones, en dat hoor je zeker terug. Ook hun schijf van vijf is een bijzondere, want eigenlijk is het een schijf van twee, bestaande uit bier en sigaretten. Al met al kun je dus wel raden dat het een chaotische act wordt, maar wel eentje waarvan je de nummers naderhand nog op de fiets naar huis nazingt.