Een avond in Carré – tranen, lachen, verbinding en een cadeau dat blijft. English 👇
Sommige avonden zijn meer dan een avond. Sommige avonden zijn een cadeau – een geschenk dat je niet in een doos stopt, maar in je hart. Afgelopen zaterdag was zo’n avond.
Dankzij Carré en de Cultuurbank mocht ik met mijn tribe – tien mensen die anders nooit naar het theater zouden gaan – naar The Little Big Things. Een voorstelling over een jongen die na een ongeluk in een rolstoel belandt en opnieuw moet leren leven.
Maar wat er gebeurde, was meer dan een voorstelling. Het was een ervaring.
🚪 De draaideur en de lift
Ik arriveerde met mijn scootmobiel bij Carré. Prachtig gebouw, vol geschiedenis. Maar geschiedenis heeft ook zijn beperkingen. De draaideur gaf tegen me aan – het kostte twee mensen om me eruit te duwen. En de lift? Die was er, maar niet uitnodigend voor iemand die wat meer ruimte nodig heeft.
Toch: Carré is een monument, een voormalig circus, gebouwd zonder rolstoelen in gedachten. Dat er een lift is, is al een wonder. En de mensen die ons hielpen – de garderobe, de zaalmeesters, de vrijwilligers – deden het met zoveel liefde dat ik de moeite vergat.
Dank jullie wel. Voor de glimlach, de hulp, het niet raar opkijken.
🎭 De voorstelling: een waterval van emoties
The Little Big Things is het waargebeurde verhaal van Henry Fraser, een jonge man die na een duik in zee zijn leven ziet veranderen. Wat volgt, is geen verhaal over zieligheid, maar over kracht, liefde, familie en de kleine dingen die het grootste verschil maken.
Het decor was adembenemend – water viel uit de lucht, het toneel veranderde in een ziekenhuis, een strand, een thuis. Halverwege dacht ik: “Oh help, waar gaat dit naartoe?”
Maar het ging niet over afhankelijkheid. Het ging over groei. Over trots zijn op wie je bent, ook als de wereld niet altijd voor je is gebouwd.
Ik huilde. En ik lachte. En ik voelde me gezien.
👑 Een loge, een nok en een tribe
We zaten niet zomaar in de zaal – we zaten in een loge. Echte VIP-plekken. Luxe, intiem, met uitzicht over de zaal. Een paar van ons gingen naar de nok, het prachtige balkon waar je kunt eten met uitzicht over de stad. Een vrouw in mijn groep kon daar niet bij zijn vanwege de prijs – maar ze schoof gewoon aan. Dat is wat er gebeurt als je mensen bij elkaar brengt: ze zorgen voor elkaar.
Een man vertelde me dat hij zijn vrouw in 2020 had verloren. Hij zei: “Dit is confronterend, maar ook fijn. Het is goed om je gevoel toe te laten.”
Mensen kwamen naar me toe: “Hoe heb je dit voor elkaar gekregen? Dit is echt bijzonder.”
Ik gaf iedereen een knuffel. Een glimlach. En ik voelde dat we iets deelden wat je niet kunt kopen: verbinding.
💎 Twee cadeautjes die mij diep raakten
Na de voorstelling gingen we met de helft van onze tribe naar het Amstel Hotel. We deden alsof we tieners waren – zingend, lachend, dansend door de nacht.
Martin gaf me een zoutkristal – zelf meegenomen uit Bolivia, van de zoutvlakte bij Uyuni. De grootste zoutvlakte ter wereld, zo groot dat je het vanuit de ruimte kunt zien. Op bijna 4 kilometer hoogte. Hij zei: “Het is klein. Maar het komt van heel ver.”
Co gaf me een hanger – een oud symbool van het Garderegiment Grenadiers. Hij vertelde: “In de tijd van de dienstplicht kwamen alle prinsen vanaf 1700 bij dit korps onder de wapenen. Deze hanger kregen we nadat we de erewacht mochten zijn bij de komst van de Spaanse koning naar Amsterdam in 1980. Wees er zuinig op. Het heeft alleen emotionele waarde.”
Ik voelde de betekenis. Een stukje geschiedenis, een stukje trots, een stukje van zijn leven – overgedragen aan mij.
🌟 Wat ik nog wil zeggen
Beste Marthe, beste team van Carré,
Jullie hebben niet alleen een avond mogelijk gemaakt. Jullie hebben een beweging gesteund. Een beweging die gelooft dat cultuur voor iedereen is – niet alleen voor de happy few.
In het leven wil je graag geld kunnen hebben voor experience – voor dingen die je meemaakt. Maar deze avond staat in mijn top 3.
Dank jullie wel. Voor de kaartjes. Voor de loge. Voor de glimlach. Voor de hulp bij de draaideur. Voor de plek in de nok. Voor het feit dat jullie ons zagen – niet als een last, maar als een zegen.
Jullie zijn een voorbeeld voor de rest van Nederland.
💌 PS
En weet je wat het mooiste was? Ik kreeg dit cadeau omdat ik recensent ben bij Theaternetwerk. Zonder die functie had ik nooit kunnen vragen, nooit kunnen ontvangen, nooit kunnen delen. Dus dank aan Theaternetwerk – niet alleen voor de kans om te schrijven, maar voor de kans om te verbinden. Dit is wat er gebeurt als je iemand een stem geeft.
En Marthe – jij bent een engel. Dank je wel voor alles. Het is niet veel, maar het komt uit een warm hart.
—
Iris Robijn
The Unity Hub
Recensent bij Theaternetwerk
🏷️ Hashtags
#TheUnityHub #TheLittleBigThings #Carré #Theaternetwerk #Cultuurbank #Toegankelijkheid #Verbinding #Magie #Theater #Recensie #Amsterdam #Tribe #Scootmobiel #VIP #Loge #AmstelHotel #Zoutkristal #Grenadiers #EngelenCadeau #Dankbaarheid #KunstVoorIedereen #CultuurVoorIedereen #LachenEnTranen #AvondOmNooitTeVergeten
🇬🇧 English
✨ An Evening at Carré – Tears, Laughter, Connection, and a Gift That Lasts
Some evenings are more than just evenings. Some evenings are a gift – a present you don’t put in a box, but in your heart. Last Saturday was such an evening.
Thanks to Carré and the Cultuurbank, I was able to take my tribe – ten people who would otherwise never go to the theatre – to The Little Big Things. A performance about a young man who ends up in a wheelchair after an accident and has to learn to live again.
But what happened was more than a performance. It was an experience.
🚪 The revolving door and the lift
I arrived at Carré with my mobility scooter. A beautiful building, full of history. But history also has its limitations. The revolving door pushed against me – it took two people to push me out. And the lift? It was there, but not exactly inviting for someone who needs a bit more space.
Still: Carré is a monument, a former circus, built without wheelchairs in mind. That there is a lift is already a miracle. And the people who helped us – the cloakroom attendants, the ushers, the volunteers – did so with so much love that I forgot all about the struggle.
Thank you. For the smiles, the help, for not looking at me strangely.
🎭 The performance: a waterfall of emotions
The Little Big Things is the true story of Henry Fraser, a young man who sees his life change after a dive into the sea. What follows is not a story about pity, but about strength, love, family, and the small things that make the biggest difference.
The set was breathtaking – water fell from the ceiling, the stage transformed into a hospital, a beach, a home. Halfway through, I thought: “Oh no, where is this going?”
But it wasn’t about dependence. It was about growth. About being proud of who you are, even when the world isn’t always built for you.
I cried. And I laughed. And I felt seen.
👑 A private box, a balcony, and a tribe
We weren’t just in the auditorium – we were in a private box. Real VIP seats. Luxurious, intimate, with a view over the hall. A few of us went up to the balcony, the beautiful terrace where you can eat with a view over the city. One woman in my group couldn’t join because of the price – but she just sat with us anyway. That’s what happens when you bring people together: they take care of each other.
A man told me he had lost his wife in 2020. He said: “This is confronting, but also good. It’s nice to allow yourself to feel.”
People came up to me: “How did you manage this? This is really special.”
I gave everyone a hug. A smile. And I felt that we shared something you can’t buy: connection.
💎 Two gifts that deeply touched me
After the performance, half of our tribe went to the Amstel Hotel. We acted like teenagers – singing, laughing, dancing through the night.
Martin gave me a salt crystal – brought back from Bolivia, from the salt flats near Uyuni. The largest salt flat in the world, so vast you can see it from space. At almost 4 kilometres high. He said: “It’s small. But it comes from very far.”
Co gave me a pendant – an old symbol of the Garderegiment Grenadiers. He told me: “In the days of conscription, all princes from about 1700 served in this corps. We received this pendant after we were allowed to be the guard of honour for the Spanish king’s visit to Amsterdam in 1980. Take good care of it. It only has emotional value.”
I felt its weight. Not the weight of the object, but of its meaning. A piece of history, a piece of pride, a piece of his life – passed on to me.
🌟 What I want to say
Dear Marthe, dear team of Carré,
You didn’t just make an evening possible. You supported a movement. A movement that believes culture is for everyone – not just for the happy few.
In life, you want to have money for experiences – for things you go through. But this evening is in my top 3.
Thank you. For the tickets. For the private box. For the smiles. For the help at the revolving door. For the spot in the balcony. For seeing us not as a burden, but as a blessing.
You are an example for the rest of the Netherlands.
💌 PS
And you know what was most beautiful? I received this gift because I’m a reviewer for Theaternetwerk. Without that role, I could never have asked, never have received, never have shared. So thank you to Theaternetwerk – not just for the chance to write, but for the chance to connect. This is what happens when you give someone a voice.
And Marthe – you are an angel. Thank you for everything. It’s not much, but it comes from a warm heart.
Iris Robijn
The Unity Hub
Reviewer at Theaternetwerk
🏷️ Hashtags
#TheUnityHub #TheLittleBigThings #Carré #Theaternetwerk #Cultuurbank #Accessibility #Connection #Magic #Theatre #Review #Amsterdam #Tribe 
#VIP #PrivateBox #AmstelHotel #SaltCrystal #Grenadiers #AngelGift #Gratitude #ArtForEveryone #CultureForEveryone #LaughterAndTears #EveningToRemember
Schrijf jij ook graag over voorstellingen in jouw regio? Word recensent bij Theaternetwerk.
