Mirror 9: Een muzikale reis langs de negen gezichten van de mens
Het was een avond die begon met een simpele gedachte – gratis binnenkijken bij Splendor – maar eindigde met een jaarabonnement en een diepe bewondering voor Franz von Chossy.
Wat is Mirror 9?
Mirror 9 is een negendelige suite, geïnspireerd op de negen persoonlijkheidstypen van het Enneagram. Von Chossy vertaalt elk archetype naar klank. Geen droge psychologie, maar muziek die raakt, herkent en verbindt.
De negen typen in het kort: De Hervormer, Helper, Presteerder, Individualist, Onderzoeker, Loyalist, Enthousiast, Beschermer en Bemiddelaar.
Elk deel voelt als een spiegel – niet om te oordelen, maar om te laten zien dat al deze typen in ieder van ons aanwezig zijn.
Hoe zag de voorstelling eruit?
Franz von Chossy zat alleen achter de vleugel. Zijn ensemble verscheen op een groot scherm, opgenomen op verschillende locaties. Het was geen concert, maar een filmisch en muzikaal portret van de menselijkheid.
Wie is Franz von Chossy?
Een gevierd pianist met prijzen als de Dutch Jazz Competition en Montreux Jazz Solo Piano Concours, én vijf albums op zijn naam. Toch noemt hij Mirror 9 zijn ‘baby’ en ‘pet project’. Het is het werk waar hij het meest trots op is – niet omdat het groots is, maar omdat het kwetsbaar en persoonlijk is.
Wat maakte deze avond zo bijzonder?
De intieme setting van Splendor – een klein, onafhankelijk podium – zorgde ervoor dat je elke noot voelde. Na afloop bleef een groepje mensen napraten, met oprechte complimenten: “Wat een baby heeft hij gemaakt,” en “Dit is echt zijn pet project.”
Het mooiste compliment kwam zacht: “Hij heeft alles al bereikt, en toch is dit zijn mooiste werk. Dat zegt alles over wie hij is.”
Wie speelde er mee op het scherm?
Topmusici als Jose Soares (saxofoon) en George Dumitriu (viool) gaven de voorstelling een filmische, dromerige kwaliteit.
Tot slot
Mirror 9 is geen concert. Het is een uitnodiging om in de spiegel te kijken en jezelf te herkennen – niet als één type, maar als alle negen. Het is het levenswerk van een man die de hele wereld heeft gezien en toch kiest voor een klein podium in Amsterdam. Omdat hij gelooft in verbinding, niet in vertoon.
En die avond gebeurde er iets moois: mensen stonden op – niet om weg te gaan, maar om deel te worden van iets groters. Dat is de kracht van kunst. En dat is de kracht van Splendor.
Recensent: Iris Robijn (Irish Ruby)
Schrijf jij ook graag over voorstellingen in jouw regio? Word recensent bij Theaternetwerk.
