Het doek is definitief gevallen voor theaterseizoen 2025-2026. We zagen gedurfde experimenten, herwonnen klassiekers en musicals die alle wetten van het openluchttheater tartten. Welk podiummoment gaf jou het afgelopen jaar nou écht kippenvel?
Van klassieke snaren tot modderige bossen
Het aanbod was diverser dan ooit, met uitersten die de theaterbezoeker flink verdeelden. Grote indruk maakte de indringende tennissolo Pressure Point van Vanja Rukavina. Een meesterlijk en gelaagd psychologisch portret over identiteit en politieke druk, dat in de zalen voor een hoorbare ademloosheid zorgde.
Aan de andere kant van het spectrum zochten we de buitenlucht op in het Amsterdamse Bos. De musical Spinoza bewees daar dat filosofie en grootschalig entertainment verrassend goed samengaan. Een recensent op theaternetwerk.nl schreef treffend dat de voorstelling met deze unieke opzet zomaar wereldwijd zou kunnen gaan.
De rauwe randen van de kritiek
Niet alles was een onverdeeld succes, wat het seizoen juist zo boeiend maakte. De reacties op social media lieten een gezonde mix van diepe ontroering en totale verwarring zien, met name bij de meer experimentele dansvoorstellingen. Sommige producties voelden volgens onze community simpelweg stuurloos aan, waarbij de humor vlak bleef en personages de diepgang misten die we van de makers gewend waren.
Juist die schuring maakt de theaterervaring zo waardevol. Het dwingt ons om kritisch te blijven kijken naar wat er op de planken staat en daarbuiten.
Laat van je horen
Nu de foyers leeg zijn en de lichten zijn gedoofd, is het woord aan de zaal. We dagen je uit om jouw absolute favoriet, of grootste teleurstelling, van seizoen 2025-2026 te delen. Geef ons in de reacties een vlijmscherpe, eenregelige recensie van de voorstelling die jij nooit meer gaat vergeten.
2 reacties
Willem van Oranje, theater- en speeltechnisch fantastisch!
Ik was, eind januari, diep onder de indruk van het prachtige, online eerbetoon van NDT aan choreograaf Hans van Manen, met zowel bijna antieke opnames van tientallen jaren geleden als recenter werk, die me ook herinnerden aan wat een danser ooit zei: dat hij weliswaar geniaal, magistraal was in zijn vakgebied, maar ook onmogelijk uit te voeren choreografieën bedacht die dansers wel tot in perfectie moesten uitvoeren omdat hij dat zo had bedacht.